Kolekcja specyfikacji aktywowania J2C

Ta strona zawiera listę specyfikacji aktywowania J2C (Java 2 Connector) dla konfiguracji adaptera zasobów i służy do tworzenia nowych specyfikacji aktywowania J2C, wybierania specyfikacji aktywowania J2C w celu zmiany konfiguracji lub usuwania specyfikacji aktywowania J2C.

Definicje i klasy specyfikacji aktywowania są dostarczane przez adapter zasobów podczas jego instalowania. Korzystając z tych informacji administrator może utworzyć i skonfigurować specyfikacje aktywowania J2C z nazwami JNDI dostępnymi dla aplikacji. Adapter zasobów używa specyfikacji aktywowania J2C, aby skonfigurować konkretną instancję punktu końcowego. Każda aplikacja, dla której konfigurowany jest punkt (lub punkty) końcowe musi określić adapter zasobów wysyłający komunikaty do punktu końcowego. Aplikacja musi używać specyfikacji aktywowania w celu udostępnienia właściwości konfiguracyjnych pokrewnych przetwarzaniu komunikatów przychodzących.

W przypadku używania platform J2EE 1.4 i EJB 2.1 z serwerem WebSphere Application Server w wersji 6 lub nowszej decyzja o tym, czy ma być używana specyfikacja aktywowania czy ma być używany port nasłuchiwania, zależy od tego, czy interfejs API dostawcy JMS zaimplementowano z zastosowaniem architektury JCA. Na platformie J2EE 1.4 interfejs API usługi JMS 1.1 można zaimplementować przy użyciu interfejsu API architektury JCA 1.5. W tym przypadku komponent bean sterowany komunikatami jest komponentem usługi JMS zaimplementowanym jako sterowany komunikatami komponent bean konektora i należy dla niego skonfigurować specyfikację aktywowania. W przeciwnym razie sytuacja dotycząca usługi JMS jest taka sama jak w przypadku platformy J2EE 1.3 i sterowany komunikatami komponent bean platformy EJB 2.1 należy skonfigurować w taki sam sposób, jak analogiczny komponent platformy EJB 2.0, czyli w przypadku serwera WebSphere Application Server należy użyć portu nasłuchiwania.