Globalne ustawienia zabezpieczeń

Ta strona służy do konfigurowania administracji i domyślnej strategii zabezpieczeń aplikacji. Ta konfiguracja zabezpieczeń dotyczy strategii zabezpieczeń wszystkich funkcji administracyjnych i służy jako domyślna strategia zabezpieczeń aplikacji użytkownika. Domeny zabezpieczeń można zdefiniować tak, aby przesłaniały i dostosowywały strategie zabezpieczeń aplikacji użytkownika.

Aby wyświetlić tę stronę Konsoli administracyjnej, należy kliknąć opcję Zabezpieczenia > Zabezpieczenia globalne.

[AIX Solaris HP-UX Linux Windows][IBM i] Zabezpieczenia mają wpływ na wydajność aplikacji. Wpływ na wydajność różni się w zależności od charakterystyki obciążenia aplikacji. Najpierw należy określić, czy wymagany poziom zabezpieczeń aplikacji jest włączony, a następnie zmierzyć wpływ zabezpieczeń na wydajność aplikacji.

Po skonfigurowaniu zabezpieczeń należy sprawdzić wszelkie zmiany w rejestrze użytkowników lub na stronach mechanizmów uwierzytelniania. Aby sprawdzić ustawienia rejestru użytkowników, należy kliknąć opcję Zastosuj. Podjęta zostaje próba uwierzytelnienia identyfikatora serwera lub sprawdzenia poprawności identyfikatora administratora (jeśli używany jest internalServerID) w skonfigurowanym rejestrze użytkowników. Sprawdzanie poprawności ustawień rejestru użytkowników po włączeniu zabezpieczeń administracyjnych pozwoli uniknąć problemów przy restartowaniu serwera po raz pierwszy.

Kreator konfiguracji zabezpieczeń

Uruchamia kreator, który umożliwia skonfigurowanie podstawowych ustawień zabezpieczeń czynności administracyjnych i aplikacji. Ten proces ogranicza dostęp do czynności administracyjnych i aplikacji do autoryzowanych użytkowników.

Za pomocą tego kreatora można konfigurować zabezpieczenia aplikacji, zasobów lub konektora Java 2 Connector (J2C) oraz rejestr użytkowników. Można skonfigurować istniejący rejestr oraz włączyć zabezpieczenia czynności administracyjnych, aplikacji i zasobów.

Po zastosowaniu zmian wprowadzonych przez kreator konfiguracji zabezpieczeń zabezpieczenia czynności administracyjnych są włączone domyślnie.

Raport konfiguracji zabezpieczeń

Uruchamia raport, który zbiera i wyświetla bieżące ustawienia zabezpieczeń serwera aplikacji. Zbierane są informacje na temat głównych ustawień zabezpieczeń, administratorów i grup, ról nazewnictwa CORBA i ochrony informacji cookie. W przypadku skonfigurowania wielu domen zabezpieczeń w raporcie uwzględnione są konfiguracje zabezpieczeń powiązane z każdą domeną.

Bieżącym ograniczeniem raportu jest fakt, że nie zawiera on informacji o poziomie zabezpieczeń aplikacji. Raport nie zawiera także informacji o zabezpieczeniach usługi JMS (Java Message Service), magistrali ani usług Web Service.

Włącz zabezpieczenia administracyjne

Określa, czy włączyć zabezpieczenia administracyjne dla tej domeny serwera aplikacji. Zabezpieczenia administracyjne wymagają uwierzytelnienia użytkowników przed uzyskaniem kontroli administracyjnej nad serwerem aplikacji.

Więcej informacji znajduje się na stronach pokrewnych poświęconych rolom administracyjnym i uwierzytelnianiu administracyjnemu.

Podczas włączania zabezpieczeń należy skonfigurować mechanizm uwierzytelniania i określić poprawny identyfikator użytkownika oraz hasło (lub poprawny identyfikator administratora, jeśli jest używana opcja internalServerID) w wybranej konfiguracji rejestru użytkowników.

Uwaga: Istnieje różnica między identyfikatorem użytkownika (zazwyczaj nazywanym identyfikatorem administratora), który identyfikuje administratorów zarządzających środowiskiem i identyfikatorem serwera używanym do komunikacji między serwerami. Nie ma potrzeby wprowadzania identyfikatora serwera i hasła, gdy jest używana funkcja wewnętrznego identyfikatora serwera. Opcjonalnie można jednak określić identyfikator serwera i hasło. Aby określić identyfikator serwera i hasło, wykonaj poniższe kroki:
  1. Kliknij opcję Zabezpieczenia > Zabezpieczenia globalne.
  2. W obszarze Repozytorium kont użytkowników wybierz repozytorium i kliknij opcję Konfiguruj.
  3. [AIX Solaris HP-UX Linux Windows][IBM i] Podaj identyfikator serwera i hasło w sekcji tożsamości serwera.

[z/OS] Opcję Zadanie uruchomione w systemie z/OS można określić tylko wtedy, gdy dla rejestru użytkowników ustawiono wartość Lokalny system operacyjny.

W przypadku wystąpienia problemów, na przykład z uruchomieniem serwera po włączeniu zabezpieczeń w domenie zabezpieczeń, należy zresynchronizować wszystkie pliki od komórki do tego węzła. Aby wykonać resynchronizację plików, należy z węzła uruchomić następującą komendę: syncNode -username identyfikator_użytkownika -password hasło_użytkownika. Ta komenda łączy się z menedżerem wdrażania i wykonuje resynchronizację wszystkich plików.

[IBM i][z/OS] Jeśli po włączeniu zabezpieczeń administracyjnych serwer nie uruchamia się, można wyłączyć zabezpieczenia. Należy przejść do katalogu katalog_główny_serwera_aplikacji/bin i uruchomić komendę wsadmin -conntype NONE. Po wyświetleniu zachęty wsadmin> należy wprowadzić komendę securityoff, a następnie exit, aby powrócić do wiersza komend. W celu sprawdzenia, czy w Konsoli administracyjnej nie ma nieprawidłowych ustawień, należy zrestartować serwer z wyłączonymi zabezpieczeniami.

[z/OS] Użytkownicy rejestru użytkowników w lokalnym systemie operacyjnym: W przypadku wybrania opcji Lokalny system operacyjny jako aktywnego rejestru użytkowników nie ma potrzeby podawania hasła w konfiguracji rejestru użytkowników.

Informacje Wartość
Wartość domyślna: Włączone

Włącz zabezpieczenia aplikacji

Służy do włączania zabezpieczeń dla aplikacji w danym środowisku. Ten typ zabezpieczeń zapewnia odseparowanie aplikacji i udostępnia wymagania na potrzeby uwierzytelniania użytkowników aplikacji.

W poprzednich wersjach produktu WebSphere Application Server po włączeniu przez użytkownika zabezpieczeń globalnych włączane były zarówno zabezpieczenia administracyjne, jak i aplikacji. W produkcie WebSphere Application Server 6.1 pojęcie zabezpieczeń globalnych uległo podziałowi na zabezpieczenia administracyjne i zabezpieczenia aplikacji, a każde z tych zabezpieczeń może być włączane oddzielnie.

W wyniku tego podziału klienty serwera WebSphere Application Server muszą mieć informacje o tym, czy zabezpieczenia aplikacji na serwerze docelowym zostały wyłączone. Zabezpieczenia administracyjne są domyślnie włączone. Zabezpieczenia aplikacji są domyślnie wyłączone. W celu włączenia zabezpieczeń aplikacji, konieczne jest włączenie zabezpieczeń administracyjnych. Zabezpieczenia aplikacji działają tylko przy włączonych zabezpieczeniach administracyjnych.

Informacje Wartość
Wartość domyślna: Wyłączone

Użyj zabezpieczeń Java 2 w celu ograniczenia dostępu aplikacji do zasobów lokalnych

Określa, czy należy włączyć, czy też wyłączyć sprawdzanie uprawnień zabezpieczeń Java 2. Domyślnie dostęp do lokalnych zasobów nie jest ograniczony. Zabezpieczenia Java 2 można wyłączyć, nawet jeśli zabezpieczenia aplikacji są włączone.

Jeśli zostanie włączona opcja Użyj zabezpieczeń Java 2 do ograniczenia dostępu aplikacji do lokalnych zasobów, a aplikacja wymaga większych uprawnień zabezpieczeń Java 2 niż uprawnienia przyznane w strategii domyślnej, może ona działać błędnie, dopóki żądane uprawnienia nie zostaną przyznane w pliku app.policy lub was.policy tej aplikacji. Wyjątki kontroli dostępu AccessControl są generowane przez aplikacje, które nie mają wszystkich wymaganych uprawnień. Więcej informacji na temat zabezpieczeń Java 2 zawierają strony pokrewne.

Informacje Wartość
Wartość domyślna: Wyłączone

Ostrzegaj, jeśli aplikacje mają nadawane uprawnienia niestandardowe

Służy do określania, że podczas wdrażania i uruchamiania aplikacji środowisko wykonawcze zabezpieczeń wyśle ostrzeżenie, jeśli aplikacji zostaną przyznane dowolne uprawnienia niestandardowe. Uprawnienia niestandardowe to uprawnienia, które są definiowane przez aplikacje użytkownika, a nie uprawnienia interfejsu API Java. Uprawnienia interfejsu API Java są to uprawnienia w pakietach java.* i javax.*.

Serwer aplikacji udostępnia obsługę zarządzania plikami strategii. W produkcie tym dostępna jest pewna liczba plików strategii, niektóre z nich są statyczne, a niektóre dynamiczne. Strategia dynamiczna jest to szablon uprawnień dla konkretnego typu zasobów. W szablonie strategii dynamicznej nie jest określony kod podstawowy i nie jest używany kod względny. Podstawowy kod jest tworzony dynamicznie w oparciu o dane konfiguracji i dane czasu wykonywania. Plik filter.policy zawiera listę uprawnień, których aplikacja nie powinna mieć, zgodnie ze specyfikacją J2EE 1.4. Więcej informacji na temat uprawnień zawierają strony pokrewne dotyczące plików strategii zabezpieczeń Java 2.

Ważne: Nie można włączyć tej opcji, jeśli nie zostanie włączona opcja Użyj zabezpieczeń Java 2 do ograniczenia dostępu aplikacji do lokalnych zasobów.
Informacje Wartość
Wartość domyślna: Wyłączone

Ogranicz dostęp do danych uwierzytelniania zasobów

Włączenie tej opcji powoduje ograniczenie dostępu aplikacji do istotnych danych uwierzytelniania odwzorowania Java Connector Architecture (JCA).

Włączenie tej opcji należy wziąć pod uwagę w przypadku spełnienia obu poniższych warunków:
  • Zabezpieczenia Java 2 są wymuszone.
  • Kodowi aplikacji nadano uprawnienia accessRuntimeClasses i WebSphereRuntimePermission w pliku was.policy znajdującym się w pliku EAR aplikacji. Na przykład kodowi aplikacji zostaną nadane uprawnienia, gdy w pliku was.policy zostanie znaleziony następujący wiersz:
    permission com.ibm.websphere.security.WebSphereRuntimePermission "accessRuntimeClasses";

Opcja Ogranicz dostęp do danych uwierzytelniania zasobu powoduje dodanie sprawdzania szczegółowych uprawnień zabezpieczeń Java 2 do domyślnego odwzorowania głównego implementacji WSPrincipalMappingLoginModule. Jeśli są włączone opcje Użyj zabezpieczeń Java 2 do ograniczenia dostępu aplikacji do lokalnych zasobów oraz Ogranicz dostęp do danych uwierzytelniania zasobu, należy nadać jawne uprawnienie aplikacjom Java 2 Platform, Enterprise Edition (J2EE) korzystającym bezpośrednio z implementacji WSPrincipalMappingLoginModule do logowania JAAS (Java Authentication and Authorization Service).

Informacje Wartość
Wartość domyślna: Wyłączone

Definicja bieżącej dziedziny

Określa bieżące ustawienie aktywnego repozytorium użytkowników.

To pole jest tylko do odczytu.

Definicje dostępnych dziedzin

Określa dostępne repozytoria kont użytkowników.

Dokonany wybór zostanie wyświetlony na liście rozwijanej i będzie zawierał następujące pozycje:
  • Lokalny system operacyjny
  • Autonomiczny rejestr LDAP
  • Autonomiczny rejestr niestandardowy
[AIX Solaris HP-UX Linux Windows][z/OS]

Ustaw jako bieżące

Włącza repozytorium użytkowników po jego skonfigurowaniu.

[AIX Solaris HP-UX Linux Windows] W przypadku uruchamiania przez użytkownika innego niż root w systemie UNIX lub uruchamiania w środowisku wielowęzłowym wymagany jest rejestr użytkowników LDAP lub niestandardowy rejestr użytkowników.

Możesz skonfigurować ustawienia dla jednego z następujących repozytoriów użytkowników:
Repozytoria stowarzyszone
Wybierz to ustawienie, aby zarządzać profilami w wielu repozytoriach w pojedynczej dziedzinie. Dziedzina może składać się z tożsamości zawartych w:
  • Repozytorium plikowym wbudowanym w system
  • Jednym lub kilku repozytoriach zewnętrznych
  • Wbudowanym repozytorium plikowym i jednym lub kilku repozytoriach zewnętrznych
Uwaga: Tylko użytkownik z uprawnieniami administratora może wyświetlać konfigurację stowarzyszonych repozytoriów.
Lokalny system operacyjny

[z/OS] Należy wybrać to ustawienie wtedy, gdy skonfigurowany serwer zabezpieczeń zgodny z funkcją RACF (Resource Access Control Facility) lub SAF (System Authorization Facility) ma być używany jako rejestr użytkowników serwera aplikacji.

[AIX Solaris HP-UX Linux Windows][IBM i] Nie można użyć rejestru localOS w środowisku wielowęzłowym lub przy uruchamianiu jako użytkownik inny niż root na platformie UNIX.

[AIX Solaris HP-UX Linux Windows] Rejestr użytkowników lokalnego systemu operacyjnego jest poprawny tylko wtedy, gdy używany jest kontroler domeny lub gdy komórka produktu WebSphere Application Server, Network Deployment znajduje się na pojedynczym komputerze. W tym drugim przypadku nie można rozprzestrzeniać wielu węzłów w komórce na wiele komputerów, ponieważ ta konfiguracja, używająca rejestru użytkowników lokalnego systemu operacyjnego, nie jest poprawna.

Autonomiczny rejestr LDAP

To ustawienie należy określić, aby użyć ustawień autonomicznego rejestru LDAP, gdy użytkownicy i grupy rezydują w zewnętrznym katalogu LDAP. Jeśli zabezpieczenia są włączone, a dowolna z tych właściwości ulegnie zmianie, należy przejść do strony Zabezpieczenia > Zabezpieczenia globalne i kliknąć przycisk Zastosuj lub OK, aby sprawdzić poprawność zmian.

Uwaga: Ponieważ obsługiwanych jest wiele serwerów LDAP, to ustawienie nie oznacza jednego rejestru LDAP.
Autonomiczny rejestr niestandardowy
Należy określić to ustawienie, aby zaimplementować własny rejestr autonomiczny, który implementuje interfejs com.ibm.websphere.security.UserRegistry. Jeśli zabezpieczenia zostaną włączone, a dowolna z tych właściwości ulegnie zmianie, należy przejść do strony Zabezpieczenia globalne i kliknąć przycisk Zastosuj lub OK w celu sprawdzenia poprawności tych zmian.
Informacje Wartość
Wartość domyślna: Wyłączone

Konfiguruj

Służy do konfigurowania ustawień zabezpieczeń globalnych.

Bezpieczeństwo WWW i SIP

W obszarze Uwierzytelnianie rozwiń menu Zabezpieczenia WWW i SIP, aby wyświetlić łącza:

Ustawienia ogólne

Wybranie tej opcji umożliwia określenie ustawień uwierzytelniania WWW.

Pojedyncze logowanie (SSO)

Wybranie tej opcji umożliwia określenie wartości konfiguracji dla pojedynczego logowania (SSO).

Dzięki obsłudze pojedynczego logowania użytkownicy WWW mogą być uwierzytelniani jeden raz podczas uzyskiwania dostępu do zasobów produktu WebSphere Application Server, takich jak strony HTML, pliki JSP (JavaServer Pages), serwlety i komponenty EJB, oraz do zasobów produktu Lotus Domino.

Uwierzytelnianie WWW SPNEGO

Mechanizm SPNEGO (Simple and Protected GSS-API Negotiation Mechanism) udostępnia klientom WWW i serwerowi metodę negocjowania protokołu uwierzytelniania WWW umożliwiającego komunikację.

Powiązanie zaufane

Wybranie tej opcji umożliwia określenie ustawień powiązania zaufanego. Powiązanie zaufane jest używane do łączenia odwrotnych serwerów proxy z serwerami aplikacji.

Istnieje możliwość zarówno użycia ustawień zabezpieczeń globalnych, jak i dostosowania ustawień dla domeny.

Uwaga: Zastosowanie przechwytywaczy TAI (Trust Association Interceptor) dla uwierzytelniania SPNEGO jest obecnie nieaktualne. Znacznie łatwiejszym sposobem skonfigurowania mechanizmu SPNEGO są strony Uwierzytelnianie WWW SPNEGO.

Zabezpieczenia RMI/IIOP

W obszarze Uwierzytelnianie rozwiń menu Zabezpieczenia RMI/IIOP, aby wyświetlić łącza:

Komunikacja przychodząca protokołu CSIv2

Wybranie tej opcji pozwala określić ustawienia uwierzytelniania dla żądań odbieranych oraz ustawienia transportu dla połączeń przyjmowanych przez ten serwer przy użyciu protokołu uwierzytelniania CSI (Common Secure Interoperability) grupy OMG (Object Management Group).

Opcje uwierzytelniania zawierają trzy warstwy uwierzytelniania, których można użyć równocześnie:
  • Warstwa atrybutów protokołu CSIv2. Warstwa atrybutów może zawierać znacznik tożsamości stanowiący tożsamość z serwera przeciwnego, który już został uwierzytelniony. Warstwa tożsamości ma najwyższy priorytet, po którym następuje warstwa komunikatów, a następnie warstwa transportowa. Jeśli klient wysyła wszystkie trzy warstwy, wykorzystywana jest tylko warstwa tożsamości. Jedynym sposobem użycia certyfikatu klienta SSL client jako tożsamości jest przypadek, gdy jest to jedyna informacja przedstawiana w trakcie żądania. Klient pobiera uniwersalny wskaźnik obiektu (IOR) z przestrzeni nazw i odczytuje wartości ze elementu ze znacznikami w celu określenia, co jest wymagane przez serwer z punktu widzenia bezpieczeństwa.
  • Warstwa transportowa protokołu CSIv2. Warstwa transportowa, będąca najniższą warstwą, może zawierać certyfikat klienta Secure Sockets Layer (SSL) jako tożsamość.
  • [IBM i][AIX Solaris HP-UX Linux Windows] Warstwa komunikatów protokołu CSIv2. Warstwa komunikatów może zawierać identyfikator użytkownika i hasło lub uwierzytelniony znacznik wraz z datą ważności.

Komunikacja wychodząca protokołu CSIv2

Wybranie tej opcji pozwala określić ustawienia uwierzytelniania dla żądań wysyłanych oraz ustawienia transportu dla połączeń inicjowanych przez ten serwer przy użyciu protokołu uwierzytelniania CSI (Common Secure Interoperability) grupy OMG (Object Management Group).

Opcje uwierzytelniania zawierają trzy warstwy uwierzytelniania, których można użyć równocześnie:
  • Warstwa atrybutów protokołu CSIv2. Warstwa atrybutów może zawierać znacznik tożsamości stanowiący tożsamość z serwera przeciwnego, który już został uwierzytelniony. Warstwa tożsamości ma najwyższy priorytet, po którym następuje warstwa komunikatów, a następnie warstwa transportowa. Jeśli klient wysyła wszystkie trzy warstwy, wykorzystywana jest tylko warstwa tożsamości. Jedynym sposobem użycia certyfikatu klienta SSL client jako tożsamości jest przypadek, gdy jest to jedyna informacja przedstawiana w trakcie żądania. Klient pobiera uniwersalny wskaźnik obiektu (IOR) z przestrzeni nazw i odczytuje wartości ze elementu ze znacznikami w celu określenia, co jest wymagane przez serwer z punktu widzenia bezpieczeństwa.
  • Warstwa transportowa protokołu CSIv2. Warstwa transportowa, będąca najniższą warstwą, może zawierać certyfikat klienta Secure Sockets Layer (SSL) jako tożsamość.
  • [IBM i][AIX Solaris HP-UX Linux Windows] Warstwa komunikatów protokołu CSIv2. Warstwa komunikatów może zawierać identyfikator użytkownika i hasło lub uwierzytelniony znacznik wraz z datą ważności.

Usługa uwierzytelniania i autoryzacji Java (JAAS)

W obszarze Uwierzytelnianie należy rozwinąć menu Usługa uwierzytelniania i autoryzacji Java (JAAS), aby wyświetlić odsyłacze:

Logowanie do aplikacji

Wybranie tej opcji umożliwia zdefiniowanie konfiguracji logowania używanych przez usługę JAAS.

Nie należy usuwać konfiguracji logowania ClientContainer, DefaultPrincipalMapping ani WSLogin, ponieważ mogą z nich korzystać inne aplikacje. Jeśli te konfiguracje zostaną usunięte, uruchamianie innych aplikacji może się nie powieść.

Logowanie do systemu

Wybranie tej opcji umożliwia zdefiniowanie konfiguracji logowania JAAS używanych przez zasoby systemowe, w tym mechanizmy uwierzytelniania, odwzorowywanie elementów głównych oraz odwzorowywanie referencji.

Dane uwierzytelniania J2C

Wybranie tej opcji umożliwia określenie ustawień danych uwierzytelniania konektora J2C (Java 2 Connector) usługi JAAS (Java Authentication and Authorization Service).

Istnieje możliwość zarówno użycia ustawień zabezpieczeń globalnych, jak i dostosowania ustawień dla domeny.

LTPA

Wybranie tej opcji umożliwia szyfrowanie informacji uwierzytelniania w taki sposób, aby serwer aplikacji mógł przesyłać dane z jednego serwera do drugiego w bezpieczny sposób.

Do szyfrowania informacji uwierzytelniania wymienianych między serwerami używany jest mechanizm LTPA (Lightweight Third-Party Authentication).

Protokół Kerberos i LTPA

Wybranie tej opcji umożliwia szyfrowanie informacji uwierzytelniania w taki sposób, aby serwer aplikacji mógł przesyłać dane z jednego serwera do drugiego w bezpieczny sposób.

Do szyfrowania informacji uwierzytelniania wymienianych między serwerami używany jest mechanizm Kerberos.
Uwaga: Protokół Kerberos należy skonfigurować przed wybraniem tej opcji.

Konfiguracja protokołu Kerberos

Wybranie tej opcji umożliwia szyfrowanie informacji uwierzytelniania w taki sposób, aby serwer aplikacji mógł przesyłać dane z jednego serwera do drugiego w bezpieczny sposób.

Do szyfrowania informacji uwierzytelniania wymienianych między serwerami używany jest mechanizm KRB5 lub LTPA.

Ustawienia pamięci podręcznej uwierzytelniania

Wybranie tej opcji umożliwia skonfigurowanie ustawień pamięci podręcznej uwierzytelniania.

Włącz interfejs JASPI (Java Authentication SPI)

Wybranie tej opcji umożliwia korzystanie z uwierzytelniania interfejsu JASPI (Java Authentication SPI).

Następnie można kliknąć opcję Dostawcy w celu utworzenia lub zmodyfikowania dostawcy uwierzytelniania JASPI i powiązanych modułów uwierzytelniania w ramach konfiguracji zabezpieczeń globalnych.

Użyj nazw użytkowników kwalifikowanych przez dziedzinę

Określa, że nazwy użytkowników zwracane przez metody, takie jak metoda getUserPrincipal(), są kwalifikowane przez dziedzinę zabezpieczeń, w której rezydują.

Domeny zabezpieczeń

Odsyłacz Domeny zabezpieczeń umożliwia skonfigurowanie dodatkowych konfiguracji zabezpieczeń dla aplikacji użytkownika.

Jeśli na przykład dla zestawu aplikacji użytkownika ma zostać skonfigurowany rejestr użytkowników inny niż używany na poziomie globalnym, można utworzyć konfigurację zabezpieczeń z żądanym rejestrem użytkowników i powiązać ją z tym zestawem aplikacji. Dodatkowe konfiguracje zabezpieczeń mogą być powiązane z różnymi zasięgami (komórki, klastrów/serwerów, magistral SIB). Po powiązaniu konfiguracji zabezpieczeń z zasięgiem wszystkie aplikacje użytkownika w tym zasięgu będą używać powiązanej konfiguracji. Więcej szczegółowych informacji można znaleźć w sekcji Domeny z wieloma zabezpieczeniami.

Dla każdego atrybutu zabezpieczeń można użyć globalnych ustawień zabezpieczeń lub dostosować ustawienia danej domeny.

Zewnętrzni dostawcy autoryzacji

Wybranie tej opcji pozwala na określenie, czy ma być używana domyślna konfiguracja autoryzacji, czy też zewnętrzny dostawca autoryzacji.

Zewnętrzni dostawcy muszą być zgodni ze specyfikacją Java Authorization Contract for Containers (JACC), aby obsłużyć autoryzację Java Platform, Enterprise Edition (Java EE). Nie należy modyfikować żadnych ustawień na stronach dostawcy autoryzacji, jeśli nie skonfigurowano zewnętrznego dostawcy zabezpieczeń jako dostawcy autoryzacji JACC.

Właściwości niestandardowe

Wybranie tej opcji umożliwia określenie par danych nazwy i wartości, w których nazwa to klucz właściwości, a wartość to łańcuch.



Nazwa pliku: usec_secureadminappinfra.html